Gemeente van de Heer

Loof God!
Halleluja! Loof God! Zo begint en eindigt Psalm 150. Met het woord Halleluja eindigt het Psalmenboek. Het slotakkoord van deze bundel liederen bestaat uit een voortdurend herhaalde oproep om God te loven. Loof God overal. Loof God met alles wat je hebt. Laat ieder God loven. Halleluja!

Wat betekent dit lied? Is Psalm 150 geschreven door iemand die ‘helemaal in de Heer’ is? Zo zelfs dat alles wat tegenvalt, verdriet en pijn oplevert niet in beeld is? Misschien ben je uit jezelf niet zo’n enthousiast persoon. Wat moet je met Psalm 150 aan? Misschien vind je Psalm 150 prachtig maar je hebt nu lekker vakantie. Even niks. Ook niet God loven. Kan dat? Een ander stemt juist in met dit lied. Hoe is dat gekomen? Wat heb je meegemaakt in je leven?

Afsluiting Psalmenboek
Psalm 150 komt niet uit de lucht vallen. Bij het luisteren naar de Psalmen hebben we ontdekt dat de volgorde van elke afzonderlijk lied ertoe doet en betekenis geeft. Zo is het ook voor Psalm 150. Naar het einde van de Psalmenbundel toe begint de lofzang de overhand te krijgen. Psalm 144 zegt:

Geprezen zij de HEER, mijn rots
(Psalm 144:1).

Het lied dankt God voor wie Hij is en wat Hij doet. Het zegt ook dat er geen weeklacht meer zal zijn (Psalm 144:14) omdat God je gelukkig maakt. Psalm 145 borduurt daar op voort:

U, mijn God en Koning, wil ik roemen
(Psalm 145:1).

Uitbundig wordt Gods liefde en zorg voor heel zijn schepping bezongen. Alles schepselen worden opgeroepen om God te loven (Psalm 145:10).

En dan komt het slotakkoord van de Psalmen. Vanaf Psalm 146 begint en eindigt iedere Psalm met Halleluja. Tot in detail wordt gezegd waarom God onze lof en aanbidding waard is. Psalm 150 zet een dikke streep onder al deze liederen. Strikt genomen zou je zelfs kunnen zeggen dat Psalm 150 overbodig is. Het lied voegt niks toe aan wat er Psalmen-lang gezegd wordt. Je kunt Psalm 150 vergelijken met Psalm 117.[i] Dat lied is ultrakort. Twee zinnen die eigenlijk niks toevoegen aan wat in andere Psalmen aan bod kwam en komt. Maar door er een detail uit te halen zet zo’n lied een accent. Zo is Psalm 150. Het lied zegt amper waarom Gods zo lovenswaardig is. Dat weet je na Psalm 144 en verdere. Psalm 150 zegt: doe nu mee en loof God. Loof God. Loof God!

Leven tot Gods eer
Wie bekend is met de Heidelbergse Catechismus herkent Psalm 150 daarin. De Catechismus heeft, net als de Psalmen, veel oog voor wat er mis gaat in de wereld en in je eigen leven. Waar komt dat vandaan? Deugt de schepping niet? Is God soms geen goede Schepper? Zeker wel! De Catechismus belijdt:

God heeft de mens goed en naar zijn beeld geschapen, dat wil zeggen: in ware gerechtigheid en heiligheid, opdat hij God, zijn Schepper, naar waarheid kennen, Hem van harte liefhebben en met Hem in de eeuwige heerlijkheid leven zou, om Hem te loven en te prijzen
(Catechismus, Zondag 3 vraag 6. Vetgedrukt jmh).[ii]

Daar hoor je Psalm 150. God wil dat je Hem kent, eert en lof geeft. Zo heeft God zijn schepping en zijn mensen bedoeld en aan dat plan houdt Hij vast. Door alles heen.

Dit maakt Psalm 150 zo mooi en goed. Het lied is niet allereerst een opdracht aan jou (‘loof God’). Het lied weerspiegelt de trouw van God. Hij komt tot zijn doel met zijn schepping en met jouw leven. Hij zorgt ervoor dat Hij geprezen wordt. Daar zorgt God zelf voor. Uitgerekend op Golgota maakt Hij dat waar. Dat onooglijke moment. Die plek waarin alle lofzang lijkt te verstommen. Waar geen eer te behalen valt. Waar alle klachten (Psalm 144) klinken. Daar is God ons in Jezus in alles gelijk geworden en zijn we gered. Dat dieptepunt keert alles om ten goede. Golgota laat zien hoe krachtig God is (Psalm 150:2a). Hoe oneindig groot God is (Psalm 150:2b). Hij is Zonde en Dood de baas. Jezus is Heer. Iedere tong zal hem belijden en elke knie zal buigen voor hem (Filippenzen 2). Zo wordt Psalm 150 vervuld. Loof God! Loof God; Vader, Zoon en Heilige Geest.

Heel je leven
Als je er zo naar kijkt valt Psalm 150 op z’n plaats. Het lied is niet in een overenthousiaste bui geschreven. Dat blijkt ook uit het lied zelf. God wil niet alleen geprezen worden in zijn tempel maar evengoed in heel het universum (Psalm 150:1). Heel zijn schepping staat in het teken van (de lof op) zijn naam. Dit brengt je terug naar Genesis 1. Het refrein is dat alles goed is. Dat de schepping gaat leven vanuit Gods rust(dag). Heel de kosmos doet mee (Psalm 148). Iedereen doet mee. God wil dat je leven zo is dat het Hem looft.

Waar kun je aan denken? Stel je draagt een bepaalde last met je mee. Een kruis dat God op je weg heeft geplaatst. Een gemis. Verdriet. Een zonde die je steeds te grazen probeert te nemen. Dof je worstelt om elkaar trouw te zijn of te blijven. Wat ook maar. Psalm 150 zegt niet dat je dat dan maar even aan de kant zet om Hem te loven. God vraagt je om juist in die situatie op te kijken naar Hem. Het te verwachten van zijn oneindige kracht en grootheid (Psalm 150:2). Zou voor God iets onmogelijk zijn? Het gaat erom dat jouw leven een lofzang is voor God.[iii] Dat je uit bent op de eer van zijn naam.

Gods trouw
Psalm 150 leert je om nog eens terug te kijken naar de Psalmen die aan bod kwamen. Drie weken geleden luisterden we naar Psalm 6.[iv] De dichter lijdt. Lichamelijk en psychisch. Wat betekent in die situatie de oproep om God te loven (Psalm 150)? Nou, dat is precies het punt van Psalm 6. In al die ellende roept David God om hulp. Hij zegt dat het zo toch niet kan in zijn leven. Want wat als hij het loodje legt? David zegt:

Wie in het dodenrijk kan U nog loven?
(Psalm 6:6b).

Zie je? David roept het uit naar God. Psalm 6 staat in het licht van Psalm 150. Als God hem niet helpt in zijn psychisch lijden; hoe kan dan ‘Gods project’, het loven van zijn naam, doorgaan? Dat is zijn pleitgrond. Zoals wij bidden verhoord te worden in Jezus’ naam. De door wie God wordt gekend en geprezen. De naam die God present stelt in de wereld. De naam die je leert om in alle omstandigheden te zoeken naar Gods weg. Ontvang daarom, gemeente, Psalm 150 als een aansporing om gericht te blijven op je Heer en hem in alles te volgen. Zo doe je mee aan de lofzang op Gods naam en wordt Psalm 150 ook in jouw leven vervuld.

Bemoediging
Tot slot nog dit. Psalm 150 wil je bemoedigen. De volgorde van de Psalmen is veelzeggend. Wat komt er allemaal niet aan bod in het Psalmenboek? Ellende. Verdriet. Zonden en wonden. Toch is er steeds hoop. Aan het eind zeggen de Psalmen: alle weeklacht zal verdwijnen (Psalm 144). De schepping en jouw leven zal vol zijn van de lof op Gods naam. De Psalmen werpen dankzij Jezus hun schaduw vooruit naar het hemelse Jeruzalem, de stad die ook de bruid is. Daar zal geen rouwklacht zijn. ‘Het eerste’ waar de Psalmen vol van staan is voorbij. Het is goed toeven bij God. Hij is ons thuis. Zo getuigt Psalm 150 van Jezus’ dag. Ontvang deze bemoediging en wees gezegend in Jezus’ naam.

---

[i] Zie preek Psalm 117.
[ii] Er wordt gewezen op het verschil tussen de Westminster Catechismus die begint met het doel van de mens op aarde; God te eren (Calvinistisch) – terwijl de Heidelbergse Catechismus begint met troost vanwege verlossing van zonden (Luthers). De Heidelbergse Catechismus noemt in Zondag 3 het loven en prijzen van God als doel van een mensenleven.
[iii] Zie Leven als een lofzang. Preek Psalm 8.
[iv] Zie preek Psalm 6.

Liturgie

Welkom en afkondigingen kerkenraad

Votum (GK 175b)
Groet
Amen (GK 182a)

LB 405:1a, 2v, 3m en 4a Heilig, heilig

Gods geboden
GK 155:1a,2v, 3m, 4&5a God, enkel licht voor wiens gezicht

Gebed

Lezen Psalm 150 Halleluja! Loof God in zijn heilige woning
DNP Psalm 150: 1 en 2
Verkondiging
Liedboek 146c:1, 4 en 7 Alles wat adem heeft

GK 179a Ik geloof in God de Vader

Dankgebed en voorbede

Collecte

GK 70: 1 tm 3 Gij dienaars van Hem

Zegen
Amen (GK 182a)

Verdere ontmoeting

=== einde ====