Om de salafisten een salafist te zijn

De radicale islam blijkt invloed uit te oefenen in Nederland. Zo bleek laatst uit onthullingen van Nieuwsuur en NRC Handelsblad. Wat is in deze kwestie een goede christelijke houding? In dit artikel richt ik me op twee dingen: (christelijke) politiek en de roeping voor christenen.

Er ontstond grote ophef toen Nieuwsuur en NRC Handelsblad laatst onthulden dat diverse Nederlandse moskeeën gefinancierd werden door het buitenland. Vooral het feit dat de radicale islam financierder is, roept afgrijzen op. Welke invloed hebben salafistische stromingen op ons land? Wordt er geweld Continue reading

Radicale islam en christelijke identiteit

Bram Van de Beek slaat in zijn columns de spijker op de kop: alleen de kerk heeft antwoord op de radicale islam (Nederlands Dagblad, 6 juni en 4 juli).[i] Dat antwoord heeft de kerk omdat zij God kent in de gekruisigde Jezus. Wie zo naar het maatschappelijk debat kijkt, valt iets bijzonders op. Nieuwsuur en NRC Handelsblad onthulden dat de buitenlandse radicale islam Nederlandse moskeeën financiert. De christelijke reactie daarop was niet Continue reading

Ons ‘eigen’ verhaal

Hieronder m’n brief in NRC inzake de discussie over voltooid leven. Aanleiding is het uitvoerige dat de krant maakte bij de zelfgekozen dood van het echtpaar Whiston.

Ons ‘eigen’ verhaal
Het artikel ‘Ons voltooide leven’ (NRC, 19/20 mei) leest als een narratief: zoals Athol en Beverly Whiston leven en sterven, zo leeft en sterft de autonome mens. Deze narratief roept vragen op. De proloog ervan vertoont namelijk Continue reading

De Geest, de kerk en de verhoogde Jezus. Inleiding op een korte serie (Catechismus)preken

Klassiek gereformeerde kerken kennen het fenomeen ‘voorbereiding heilig avondmaal’.  Daar valt heel wat van te zeggen. Bijvoorbeeld dat het goed zou zijn elke zondag avondmaal te vieren. Alleen al zo onderstreep je het belang van dat bijzondere feest. Een ‘aparte’ voorbereidingszondag is dan niet nodig. Beter gezegd: elke zondag is dat dan. Iedere dag van de week. Leef steeds in verbondenheid met God. En leef uit Gods genade. Zo hoort het.

Voorbereiding Pinksteren
Maar goed. Ik heb de (klassieke) gedachte ‘voorbereiding avondmaal’ toegepast op Pinksteren. Want op Pinksteren verschijnt God zelf. Hij neemt in Jezus’ gelovende mensen in Continue reading

Babylonische spraakverwarring bij het dividenddebat

Tot hilariteit van de Tweede Kamer sloeg CDA-leider Buma bij tijd en wijle zelfs wartaal uit tijdens het debat over de dividendbelasting (NRC Handelsblad, 26 april). Wie zijn woorden hoort, kan het lachen inderdaad Continue reading

Artemis, Baudet, Jezus of Aïsja? Over (positie van) vrouwen en de kerk

Hoe spreek je over de cultuur waarin je leeft? Op welke manier bepaalt die hoe je besluit over de vrouwelijke ambtsdrager? Een blogtekst met 4 contexten: 1/ islamitische cultuur, 2/ mainstream Holland, 3/ tegencultuur en 4/ de plek van de kerk in de maatschappij. 

Op 15 april jl. hield ik een preek over 1 Timoteüs 2.[i] Een zogenaamde zwijgtekst; vrouwen mogen geen onderwijs geven aan en/of gezag uitoefenen over mannen. In iedere discussie over vrouw & ambt komt deze tekst terug. Alleen al daarom is het goed om bij die tekst stil te staan.

Verlegen
Daarbij komt dat er vandaag verlegenheid Continue reading

Zwijgende vrouwen en biddende mannen. Hoe Jezus de weg wijst

Preek over een zogenaamde zwijgtekst. Wat zegt het evangelie van 1 Timoteüs 2 ons? Preek in het kader van het gesprek over vrouw & ambt in de Kandelaarkerk. Ik houd deze preek als ook het geheel in en van de liturgie dicht bij de serie over Marcus die ik recent hield. Het ging daar steeds om die ene schat; het grote mysterie (1 Timoteüs 3:16). Voorbeeldliturgie en gespreksvragen staan onderaan de preektekst.

Voorafgaand aan de lezing uit de Bijbel heb ik kort mijn positie inzake vrouw & ambt aangegeven (aan de meesten wel bekend). Als volgt: ik heb meegekregen dat vrouwen geen ambtsdrager kunnen zijn. Toen ik studeerde mochten mijn vrouwelijke jaargenoten geen preekcollege volgen. In de loop van mijn werk als predikant ben ik hierover anders gaan denken. Al langer ben ik voorstander van de vrouwelijke ambtsdrager; in álle ambten. Mijn belangrijkste motivatie daarvoor is: