Jullie zijn het zout en het licht van de wereld. Preek Matteüs 5:13-16

Jezus zegt: ‘jullie zijn het zout van de aarde en het licht van de wereld’ (Matteüs 5:13-16). Wat bedoelt Jezus en wat betekent dat? Deze preek is een vervolg op die van twee weken geleden. Toen luisterden we naar Jezus’ woorden ‘gelukkig wie treuren want zij zullen getroost worden’ (Matteüs 5:4). In deze dienst wordt de heilige doop bediend. We staan ook stil bij het gezinsdrama dat afgelopen week in Dordrecht plaatsvond. Voorbeeldliturgie onderaan de preektekst.

Gemeente van de Heer

1         Jezus maakt alles nieuw.
Wat legt Jezus de lat hoog! Het zou je maar gezegd worden: jij bent het licht van de wereld. Jij voorkomt dat alles bederft (zout). Zie je Petrus al naar Johannes kijken: bedoelt ‘ie ons?

Wat denk jij als je hoort dat Jezus dit zegt? Zijn wij een lichtend voorbeeld voor de samenleving die God niet kent? Of moeten we dit stukje met een korreltje Continue reading

Gelukkig is wie treurt. Je zult getroost worden. Preek Matteüs 5:4

‘Gelukkig de treurenden. Zij zullen getroost worden’ (Nieuwe Bijbelvertaling). Dit zegt Jezus. Wat bedoelt de Heer met dit vers uit de zogenaamde zaligsprekingen? Een voorbeeldliturgie staat onderaan de preektekst.

Gemeente van de Heer

1         Het echte geluk.
Gelukkig ben je als je verdriet hebt. Zalig wie treurt.

Wat een opvallende uitspraak van Jezus. Je vraagt je af wat hij ermee bedoelt.

Als je vandaag op social media kijkt naar zogenaamde geluksmomentjes dan gaat het bepaald niet over huilen of verdriet. Wij hebben het over heel andere dingen. Geluk(smoment) is dan: genieten van vriendschap. Lekkere koffie. Rust. Een moment voor jezelf. Dat soort dingen. Zou Jezus veel volgers op Insta of Twitter hebben gehad als hij beweert dat echt geluk is: verdriet Continue reading

Gods schapenkoppen zijn we. Preek Psalm 100

Preektekst over Psalm 100, gehouden in een eredienst van de CGK Zuidhoven en GKv Kandelaarkerk te Dordrecht. In deze dienst is de heilige doop bediend. Voorbeeldliturgie onderaan de preektekst.

1         Leven in Gods dienst.
Iedereen weet hoe het gaat bij de volgende opdracht: denk níet aan een roze olifant. Constant zie je vervolgens zo’n beest. Zo werkt dat.

In Psalm 100 gebeurt iets wat hierop lijkt. Het is alsof het lied zegt: denk niet aan de koning. Want het woord ‘koning’ komt in deze Psalm niet voor. Terwijl het in de Psalmen hiervoor steeds over de koning gaat. Zie Psalm 93, 95, 96[i], 97, 98 en 99. En Psalm 100 heeft dezelfde sfeer als die Psalmen. Maar het woord koning ontbreekt daarin. Het is de roze olifant. En juist daarom zie je de koning Continue reading

Hoe de wereld op haar einde loopt. Preek Ezechiël 24

Ezechiël 24 is een intriest hoofdstuk; zowel voor de gelovigen van toen als voor de profeet Ezechiël persoonlijk. (Hoe) horen we hierin het evangelie? Een voorbeeldliturgie staat onderaan de preektekst.

1.        Het dieptepunt is bereikt.
In m’n studententijd kochten mijn huisgenoot en ik in het weekend – doe eens luxe – eens een stuk vlees bij de slager. Het moest weet-ik-veel-hoeveel uur braden/stoven. Ondertussen werden we gevraagd door gemeenteleden om daar op te komen passen. Aantrekkelijk want zij hadden een fatsoenlijke TV en een koelkast+ vol. Uiteraard dachten we geen seconde aan de pan die op het  vuur stond. Toen we na middernacht thuis kwamen, walmde de rook ons tegemoet toen we de deur opendeden. Het vlees en de botten waren verkoold en zelfs de pan was begonnen te smelten. Een vreselijke stank hing in heel het huis. Zelfs na uren luchten was de stank niet weg.

Zo gaat het in Ezechiël 24. Het moet vreselijk hebben gestonken toen Ezechiël een pan met excellent vlees erin op het vuur zette (Ezechiël 24:4 vv). Alles moest verbrand worden. Het is nog een levensgevaarlijke opdracht ook. Makkelijk zou het huis in de fik kunnen vliegen. 1-1-2 bellen was er in die tijd niet bij. Voor je het wist was er een (stads)wijk verloren aan het vuur.

Scharnierhoofdstuk.
Gemeente, vandaag luisteren we voor het laatst van het seizoen 2018/9 naar Ezechiël. En dan is hoofdstuk 24 passend. Dat is een scharnierhoofdstuk. Ezechiël moet de datum Continue reading

Hoe God trouw is in vloek en zegen. Preek Ezechiël 20:25 en 26

Vandaag staan we stil bij een paar heel moeilijk verzen, uit een toch al niet simpel hoofdstuk. Ezechiël 20:25 en 26 zegt dat God zijn volk slechte wetten geeft; wetten die tot de dood leiden. Kinderoffers worden genoemd. Hoe lezen we deze verzen? Een voorbeeldliturgie staat onderaan de preektekst. Voor deze preek helpt het om de vorige preek over Ezechiël 20 te lezen.

Gemeente van de Heer

1         Niet zomaar een Bijbeltekst.
In het luisteren naar Ezechiël waren we bij hoofdstuk 20 gebleven. God vertelt hoe Hij tegen zijn volk aankijkt. Dat doet God al vanaf hoofdstuk 15.[i] De vertelling lijkt bepaald niet op de Nederlandse canon waarin het vandaag ook mag gaan over onze schaduwkanten. De vertelling uit Ezechiël is ronduit schokkend. God laat zien hoe diep het wantrouwen ten opzichte van Hem zit. Het zit er al vanaf de ‘geboorte’, als Gods volk in Egypte is. Evangelie klinkt gelukkig ook in dit hoofdstuk. Gods Geest vernieuwt degenen die zich van harte tot Hem bekeren (20:40-44).[ii]

Maar we kunnen niet doorgaan met Ezechiël als we de verzen 25 en 26 overslaan. Het zijn moeilijke verzen. Wellicht de moeilijkste van heel Ezechiël. Verzen die veel vragen oproepen. God zegt ten aanzien van zijn opstandige, overspelige[iii] volk:

Ik gaf hun zelfs slechte wetten, en regels die leiden tot de dood. Met hun eigen offergaven maakte ik hen onrein, hun eerstgeboren kinderen liet ik hen offeren, opdat ze in ontzetting zouden beseffen dat ik de HEER ben
(Ezechiël 20:25 en 26, Nieuwe Bijbelvertaling).

Geeft Gods slechte wetten? Gaat dat tot aan de gruwelijke Continue reading

Toegroeien naar Jezus. Gaven in de gemeente en in ambten. Preek Efeze 4:1-16

Preek over Efeze 4:-16 in een dienst waarin ambtsdragers worden bevestigd. Welke gaven geeft de Geest en hoe gaan wij daarmee om? Voorbeeldliturgie staat onderaan de preektekst.

1         Handle with care.
Soms krijg je een cadeau waarop staat: handle with care. Want stel er zitten wijnglazen in of een kunstwerk. Dan schop je er beter niet tegenaan maar pak je het voorzichtig aan en uit.

Zo gaat het ook met goddelijke cadeaus die we in de kerk krijgen. Denk aan vorige week. We vierden Pinksterfeest. Negen jongeren/jongvolwassenen deden belijdenis van hun geloof.[i] We vierden het heilig avondmaal. Een podium vol jongeren zong ‘Vader maak ons één’ (Breng ons samen van Sela, cf. Efeze 4:3-6). En vandaag krijgen we nieuwe ambtsdragers.

Efeze 4 zegt: al die dingen zijn cadeaus. Ga daar zorgvuldig mee om. Efeze 4 zegt ons allereerst van wie Continue reading

Geloof in Jezus en belijd zijn naam. Pinksterpreek over Handelingen 2:38

Preektekst over de Pinksterpreek van de heilige apostel Petrus. In deze dienst wordt belijdenis gedaan van het geloof in Jezus. Wat betekenen Petrus’ radicale woorden over bekering voor het alledaagse leven met Jezus? We vieren in deze dienst het heilig avondmaal. Voorbeeldliturgie onderaan de preektekst.

1         Wat een feest is Pinksterfeest.
Straks geven jullie je jawoord aan de Heer. Een plechtig moment waarvan wij allemaal getuigen zijn. Het is feest bij ons en feest in de hemel. Lang hebben jullie naar dit moment toe gewerkt en geleefd. Ongeveer een maand geleden zeiden een paar van jullie: hebben we nu nooit meer catechisatie? Jullie noemden op hoe het begonnen was, met welke jeugdleiders en in welke zaaltjes. Jarenlang een avond in de week. En dan straks ‘ja.’ En voordat je het in de gaten hebt, is het voorbij. En dan? Afkickverschijnselen? Ga je meedoen in een kring of zelf en kring opstarten? Hoe geef je invulling aan je jawoord?

Vandaag luisteren we naar Petrus om te horen waar het om gaat bij belijdenis doen en in het (alledaagse) leven met Jezus. We luisteren naar Petrus omdat het Pinksteren is. Gods Geest is op aarde gekomen. We staan in een lange rij van mensen die, door de Geest Continue reading